علم حقوق را ورق بزنیم...

نفقه یعنی میزان پولی که برای‌ دخل و خرج توسط مرد به همسرش پرداخت می‌شود.
مطابق قانون و شرع جمهوری اسلامی ایران ميانگين مبلغی در این خصوص تعیین شده است که ماهیانه بعنوان حق همسری باید برای زنان شوهردار از سوی شوهرشان واریز شود.
دو نکته در این خصوص وجود دارد که زیر لایه‌های حواس‌پرتی گم شده‌اند:
۱. وقتی مبلغ تعیین می‌شود و قانون واضح در این خصوص وجود دارد باید همانطور که در قانون ذکر شده عمل شود. یعنی در موعدی مقرر که ابتدای هر ماه محسوب می‌گردد نفقه باید از سوی شوهر به زن پرداخت شود و او خودش می‌داند که با دخل و خرجش چه کند زیرا باید حق انتخاب زن نیز در نظر گرفته و محترم شمرده شود. بعبار بهتر وقتی ميزان مبلغ تعیین و معرفی می‌شود، اینکه مرد خودش خرید کند و به خانه بیاورد جزء نفقه و حقوق زن محسوب نمیگردد. بنابر حق اختیار و انتخاب اگر مبلغ تعیین شده رسماً و تحت این عنوان یعنی نفقه از سوی مرد به همسرش پرداخت شود، نفقه پرداخت شده است. در غیر این صورت هبه یا انفاق رخ داده است و مرد همچنان زیر دین پرداخت نفقه است.
۲. بسیاری از زنان در ایران مبلغی بیشتر از میزان نفقه‌ی تعیین شده و قانونی بعنوان نفقه دریافت می‌کنند که این میزان مازاد می‌تواند بعنوان هبه یا انفاق از سوی مرد در نظر گرفته شود.
نکته: فرزندان نیز مطابق قانون دارای نفقه اند که باید با رعایت اصول بالا از سوی پدرشان به آنها پرداخت صورت پذیرد.
نباید از یاد برد که قانون بنیان تمدن است و عدم رعایت یا سهل‌انگاری در آن التهاب و توحش می‌آفریند.

🖋به قلم سردبیر